اختلال کمتوجهیبیشفعالی (ADHD) فقط مختص کودکان نیست و در بزرگسالی هم میتواند تمرکز، سازماندهی و تنظیم هیجان را مختل کند. تصمیم درباره دارو یا درمان غیردارویی باید فردی گرفته شود.
رویکردهای غیردارویی
آموزش مهارتهای سازماندهی، رفتاردرمانی، تنظیم خواب، فعالیت بدنی و کاهش محرکهای حواسپرتی میتوانند علائم را کاهش دهند. در کودکان، هماهنگی با مدرسه و والدین نقش کلیدی دارد.
اگر علائم شدیدند، ارزیابی روانپزشکی برای تشخیص افتراقی و انتخاب ترکیب مناسب درمان ضروری است.
این مطلب جنبه آموزشی دارد و جایگزین تشخیص یا درمان تخصصی نیست. برای ارزیابی بالینی با روانپزشک مشورت کنید.
